دنیا:

دنیا شبیه حس غریب است بعد تو

نقاشی زمانه عجیب است بعد تو

آیینه پر غبار و غم انگیز گشته است

دنیار از فراز و نشیب است ، بعد تو

رنگ ریا به چشمه ی احساس می وزد

نقش فضای شعر فریب است بعد تو

حتی درخت بعد تو در خویش مرده است

دیگر نه شاخ و برگ و نه سیب است بعد تو

فرامنش